Twardy i niezniszczalny

 

     On był twardy, jednakże jego drażliwe jelito sprawiało, że czasami się wzruszał. To jego jedyna słabość. Co prawda ludzie mówili, że  słabość ma do alkoholu, ale nie jeden chciałby taką mieć. Wypić flaszkę jednym przechyłem bez popitki i jeszcze rozglądać się za następną. To raczej była miłość. Nikt nigdy nie widział, żeby kiedykolwiek porzucił niedopitą, jak prawdziwy dżentelmen. W całej wielkiej okolicy nie było takiego drugiego gościa. Przy tym wszystkim bardzo szarmancki był. Do sklepowej zawsze zwracał się: Szanowna pani kierowniczka raczy podać… I tu wymieniał co potrzebuje, chociaż w zasadzie niczego nie musiał mówić, bo kupował zawsze to samo – flaszkę i piwo. Tu mógłby ktoś zarzucić mu nieskomplikowaną osobowość, a jednak nie była to prawda. To nie jest tak, że pił zawsze to samo. Jak pojawiały się nowe trunki, to pierwszy dokonywał degustacji. Do jego wszystkich pozytywnych cech należy dodać też niesłychaną cierpliwość i wytrzymałość. Potrafił pierwszy przyjść, jeszcze przed otwarciem sklepu i zostawać długo po jego zamknięciu. W tym czasie inni przychodzili, odchodzili, czasami wracali, a on trwał, jak opoka. A kobiety? Kobiety były wpatrzone w niego, jak święty obrazek i modliły się, żeby chociaż obrzucił je krótkim spojrzeniem, a że nie był niewdzięcznikiem, to nie odmawiał szybkiego obiadku, czy częściej kolacji i tylko wtedy znikał na chwilę.

 

     Tym sposobem doszliśmy do momentu, że  wypadało by zapytać i co z tego? Po co ten tekst powstał? Prawda jest taka, że nikt nie wie, więc pytać nie będzie. Czasy jednak wymagają tego, aby mieć świadomość, że gdzieś tam jest taki gość, co się obostrzeniom nie kłania, który ma ogorzałą twarz nie tylko od słońca, a po męsku potrafi odezwać się nie tylko wtedy, gdy proponuje innym miskę ryżu. Jednym słowem ku pokrzepieniu serc w tych podłych czasach, szczególnie niewieścich serc.