Historia odeszła do historii…

 

     Historia odeszła do historii i nie zamierza wrócić. W sumie jeszcze całkiem niedawno walczyliśmy o wolność „waszą i naszą”, co częstą kończyło się tylko „waszą”, ale walczyliśmy. Nasze jestestwo to zwycięstwa i porażki, to powstania i szalone zrywy, to bunt, i radzenie sobie z okupacją. Nawet w PRL-u, gdy komitet centralny ponosiło za bardzo, to natrafiał na zdecydowany opór. To byliśmy my, twardy i honorowy naród. Byliśmy? Nie należy jednak zapominać o tym, że przez te wszystkie wieki czuwała nad nami także opatrzność, jak chcą jedni lub Bóg, jak uważają drudzy.

 

     A gdyby tak opatrzność przyszła dzisiaj do takiego statystycznego Kowalskiego czy Nowaka i przemówiła do niego:

 

- Czy zgodzisz się zasłonić swoją twarz i unikać ludzi?

- A czy będę potem mógł pojechać na wczasy?

- Czy zgodzisz się spędzać święta bez swojej rodziny?

- Dobrze, ale czy będę mógł pojechać na wczasy?

- Zgodzisz się także na zamknięcie twojej firmy i nie będziesz mógł zarabiać?

- Dobrze, ale czy będę mógł pojechać na wczasy?

- No i zgodzisz się na nowe podatki, opłaty i inne daniny?

- Dobrze, ale czy będę mógł pojechać na wczasy?

- I jeszcze zgodzisz się, żeby inne kraje też na ciebie nakładały podatki?

- Dobrze, ale czy będę mógł pojechać na wczasy?

- A na udział w wielkim eksperymencie i przyjmiesz preparat medyczny?

- Dobrze, ale czy będę mógł pojechać na wczasy?

- I ostatnie pytanie. Czy zgodzisz się na paszport, który będzie cię uprawniał do życia poza domem tylko z tymi, którzy też się zgodzą?

- Dobrze, ale czy będę mógł pojechać na wczasy?

 

    W tym momencie większość ludzi by się na takiego gościa zwyczajnie wkur…., a może i rękoczyny też by nie były wykluczone. Mam jednak nadzieję, że ta nasza opatrzność jest jednak oazą spokoju, korzystającą z doświadczeń wielu stuleci i jak zawsze nas nie opuści.