Wielka Noc!

 

     Pokarmy poświęcone, barszcz biały jest, biała kiełbasa również i białe jajka zabarwione na pisanki, a także nieodłączny  do nich majonez Winiary. Wielka Noc nadchodzi, jak co roku. To jest nasza tradycja i  zwyczaje przestrzegane od wieków. Jest to coś, nad czym człowiek się na ogół nie zastanawiał. Jednakże przychodzą takie chwile, które pozwalają nam uświadomić sobie, iż jest to egzemplifikacja tego kim jesteśmy i że zachowujemy te tradycje oraz obrzędy właśnie dlatego, że mieszkamy w kraju nad Wisłą. Do tej pory myślałem, że jest to nam  dane na zawsze. Życie jednak pokazuje, że pod byle pretekstem (najlepszym zawsze jest obraza uczuć), można nam zabrać wszystko i obnażyć z jestestwa. To uświadamia, jak ważny jest każdy najmniejszy nawet gest.

 

     Przez wieki do polskiej tradycji należała jeszcze niedzielna msza rezurekcyjna (zwyczaj wielokrotnie opisywany w literaturze). Można było skoro świt przejść w radosnej procesji. Jednakże postęp w kościele (nigdy ten zwrot nie kojarzył mi się dobrze) spowodował, że możemy sobie tylko powspominać. A napisane jest przecież, że Chrystus zmartwychwstał trzeciego dnia. To która to była  godzina? Czy ta zmiana nas ubogaciła?

 

     Faktem jest, że to o czym piszę ma znaczenie i sens tylko dla tych, którzy wierzą w Zmartwychwstanie Jezusa Chrystusa. Pozostali mają raczej długi weekend. Dziwi mnie trochę, że chce im się z tego powodu malować jajka, a nawet śmigają z koszyczkiem do kościoła, który zwykle omijają szerokim łukiem. Czemu oni to robią? Pusty gest, tajemna siła, czy też brak przekonania o swojej racji?

 

      Jak trwoga, to do Boga. To powiedzenie znane jest nam wszystkim, a niewielu zdaje sobie sprawę z tego, jak jest bardzo prawdziwe. W naszej historii ono się wielokrotnie potwierdzało. Ostatni taki przypadek miał miejsce w czasie stanu wojennego, gdzie kościoły się wypełniały po brzegi, także przez tych, którzy później byli na pierwszej linii walki, nie tyle z kościołem, co z wiarą. Dlatego jest nadzieja, że jak byśmy długiej drogi nie pokonali, to powrócimy tam, skąd jesteśmy. Czego wszystkim bardzo życzę!