Forpoczta postępu ważniejsza niż wszystko

 

     Stary piastowski gród ma wielowiekową historię. Są tu ślady czeskie i niemieckie. A także oczywiście polskie i to nie tylko te powojenne. Miasto przez   lata różnie się promowało, bo było i miastem młodości, i miastem zieleni, co w tamtych czasach zgadzało się z rzeczywistością. Teraz jednak najważniejszy jest postęp. Nie wiem, czy dobrze się on sprzedaje, ale tak jest.

 

     Jakimże strasznym zaściankiem byśmy byli, gdyby miejscy radni nie zdecydowali, aby jedno z rond nazwać Rondem Praw Kobiet. Nie do końca jestem pewien, czy nazwanie spłachetka ziemi, dowartościowuje kobiety, czy też jest wręcz przeciwnie. Tak, czy siak na słupku zawiśnie tabliczka, powieje nowoczesnym światem (naprawdę powieje, bo w tym miejscu pi…., jak w kieleckim nawet w bezwietrzne dni). Kto ma szczęśliwym z tego faktu być, to będzie. Naprawdę to nie mam pojęcia, czym są prawa kobiet i czy są one inne niż mężczyzn, bo przepisy stanowi się jednolite dla wszystkich płci. No ale jeśli jest rondo, to i przepisy się pojawią, bo inaczej byłoby to bez sensu.

 

     Świat się zmienia i może obecne lata są początkiem matriarchatu? W tą właśnie teorię   wpisuje się niedawno utworzony Skwer Wrocławianek, bo skweru Wrocławian nie ma i jak się domyślam nie będzie. To taki powiew obecnych czasów, bo do tej pory słowo wrocławianie oznaczała małych i dużych, kobiety, i mężczyzn, słowem każdego kto żył i mieszkał nad Odrą. Jakże wobec powyższego odczytywać dzisiaj tekst piosenki Andrzeja Waligórskiego pod tytułem „My wrocławianie”?

„My wrocławianie, my wrocławianie

Jak by nie było, jest nas wielu niesłychanie

Jest nas już ponad pół miliona

A za niezbyt długi czas

Zdziwiona ludzkość się przekona

Że już milion nas.

 

Pan pyta: Skąd wy? Co za pytanie!

My wrocławianie, drogi panie, wrocławianie

Przystojni chłopcy, piękne panie

Mamy fason, styl i gest

My wrocławianie - tak jest!”

 

 

     Czy wypada ją dzisiaj śpiewać? A może już powinna być zakazana?