Ostatnie dni grudnia, to niekończące się życzenia – szczęśliwego nowego roku! Każdy ma nadzieję, że coś jest już za nim, a to co nadejdzie musi być lepsze od poprzedniego i tego życzy, jak też tego życzą mu inni. To nadzieja i tęsknota, czyli takie dwie sierotki, które bardzo chcemy przygarnąć. Ale czy nas na to stać?
Zdecydowanie nie, bo do tego trzeba mieć warunki, których u nas nie ma. My zawsze wiemy zawczasu, że kolejny rok będzie gorszy od poprzedniego i że ten zły poprzedni, który tak bardzo chcemy żeby się już skończył, będziemy z rozrzewnieniem wspominać. Taka nasza karma i taka rzeczywistość. Czy nas to wpędza w zły nastrój i niekończący się pesymizm?
Absolutnie nie, bo według corocznego indeksu najszczęśliwszych krajów Europy opublikowanego przez Eurostat, polska znalazła się na drugim miejscu, zaraz po Austrii. Żyję tu i codziennie słyszę narzekania moich rodaków. W tramwaju, sklepie, pracy, więc jak to jest? Może to taki słowiański sposób wyrażania radości. Im częściej wypowiadamy słowa na K, Ch, czy P, to serotonina, aż ustami wypływa.
Wielu wyniki tego indeksu bardzo zdziwiły. Moim zdaniem niesłusznie, bo przecież mieliśmy bardzo dobry rząd, a od dwóch tygodni mamy jeszcze lepszy. Stać nas na wszystko, co tylko sobie jakiś minister lub pani od ministra wymyśli. W związku z tym rozdajemy innym rzeczy, których, jako bogaty kraj mamy za dużo, jak chociażby preparaty covidowe, karetki, sprzęt wojskowy, a nawet pieniądze. Potrafimy utrzymywać obcy naród i to nie jest nasze ostatnie słowo, bo zamierzamy utrzymywać kolejne, więc jak tu się nie cieszyć! A że ta radość wyciąga banknoty z naszego portfela… Nie bądźmy egoistami. Budżet kraju rośnie, dzięki czemu my, nie musimy myśleć na co te pieniądze wydać. To wielka pomoc rządu dla każdego obywatela, więc… Szczęśliwego nowego roku!
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz