Siódme nie kradnij

 

Obiektywnie należy stwierdzić, że laicyzujemy się w ekspresowym tempie. Od wieków mamy w sobie coś takiego, że lubimy naśladować to, co dzieje się na tak zwanym zachodzie. A im bardziej coś się nie sprawdziło w życiu, tym chętniej jest przez nas przyswajane. Może to wrodzony kompleks, może nasza naiwność, bo przecież nie zwykła głupota. Niestety, edukacja nam w tym nie pomaga, gdy uczy nas dumy z heroicznych porażek i relatywizuje nasze sukcesy.

Wiara upada, lecz mimo tego ciągle zdecydowana większość wie i pamięta, co mówi siódme przykazanie. Nie kradnij, jest oczywiste dla każdego i u nikogo nie wzbudza wątpliwości. Bez głębszego zastanowienia możemy śmiało stwierdzić, że jest to temat, który nie budzi kontrowersji.

To teraz przypomnijmy sobie legendę Janosika, który zdecydowanie zajmował się kradzieżami, ale jak wieść niesie, dzielił się swoimi łupami z okoliczną ludnością, więc nie został potępiony. To było dawno. Inny był wtedy świat, ale czy tak bardzo inny? Do dziś „ludzie we wsi gadają” że PiS za swoich rządów kradł, ale się z nami dzielił, więc wciąż ich rządy są z sentymentem wspominane. Teraz rządzi Platforma i można usłyszeć podobne głosy, bo też się dzieli, tyle że z innymi ludźmi.

Warto więc przypomnieć – siódme nie kradnij! Nie ma tam mowy o jakichkolwiek wyjątkach, które by usprawiedliwiały konkretne osoby, jak też żadna kwota nie jest wyjęta spod tego przykazu. Jasno stoi, że kradzież, to kradzież i kropka. Bo jeśli byłoby inaczej, to taki przysłowiowy pan Zenek, gdy ukradnie parę stówek i przepije razem z panem Józkiem, też byłby usprawiedliwiony, gdyż się podzielił.

Zawsze warto jest przypominać, aby nasza mowa była po prostu: „tak – tak, nie – nie.” Jeśli jednak mamy co do tego wątpliwości, to powinniśmy zrezygnować z penalizowania kradzieży z wyjątkiem tych, gdy złodziej okazał się egoistą. Należy się jednak wcześniej zastanowić, czy warto byłoby żyć w takim świecie? I kto chciałby w nim żyć?